Rond 2005 kwamen er opeens berichten over PRA, een erfelijke aandoening waarbij het netvlies wordt afgebroken en die leidt tot volledige blindheid. In Nederland zijn direct strikte maatregelen genomen en zeker toen de DNA-test door een toevalstreffer beschikbaar kwam, is er gericht aan gewerkt om zoveel mogelijk PRA-vrije honden te fokken. En dat is in Nederland goed gelukt.
Heel af en toe zien we nog wel ontwikkelingsstoornissen aan het skelet die een erfelijke basis hebben, maar die qua diagnostiek nog niet goed zijn uitgewerkt. Zo kennen we de botsplinter in de schouder (OCD) en de elleboogdysplasie (ED). Beide aandoeningen komen zelden voor. Een probleem uit het verleden, de cochleaire doofheid (CD), lijkt niet meer voor te komen.
Op het vlak van de mentale gezondheid zien we zelden problemen. Als ze optreden hebben ze eigenlijk steeds te maken met een verkeerde aanpak door de eigenaar. We kunnen dan gerust spreken van een mismatch.