Lynne kwam heel erg onverwachts. Haar fokster, Lynne Bell, was ernstig ziek, en vrienden besloten haar te helpen de puppies onder te brengen. Zo kwamen ze ook bij ons terecht. Wij besloten een teefje te nemen. Dat werd Lynne, vernoemd naar de fokster.
Lynne is een uiterst open en levendige pup, waarschijnlijk de meest onbevangene die we ooit hebben gehad. Ze heeft in haar eerste weken bij ons genoten van het zigeunerleven op een camping in Hongarije.
Ze lijkt ook erg gezond: bij de DNA-test voor PLL scoorde ze vrij, en de ECVO-test leverde ook een Vrij op voor alle onderzochte aandoeningen.
Qua karakter is ze een geval apart. Ze is uitermate actief en sleept met name Abby continu mee in het spel. En dat slepen bedoel ik letterlijk. Een goed alternatief als speelkameraad is Geena, maar daar speelt ze weer heel anders mee, veel onderdaniger. Helemaal onderdanig is ze naar Bangle en Marple toe. Nu ik het toch over slepen heb: Lynne is de grootste verhuizer aller tijden. Ze sleept alles mee wat los en vast zit en verzamelt dat op een vaste plek. Ze is niet alleen een verhuizer, ze was/is ook sloper: er zijn al heel wat zaken kapotgebeten ten gevolge van haar tomeloze energie. Nu ze bijna een jaar is, hebben we iets te vieren: de eerste Labello lippenstick die Lynne overleefd heeft. Er gloort hoop aan de horizon.
Tegelijkertijd is ze niet bang. Ze komt nu al weer enkele keren bij een grote boxer Esco over de vloer en na wat voorzichtige toenaderingen is ze nu een leuk speelkameraadje aan het worden. De verhoudingen zijn dan wel wat zoek, want Lynne racet dan onder stoelen en tafels door en dat is Esco niet gegeven.